In de eerste helft van de jaren zestig kampten bijna alle grote Nederlandse ondernemingen met personeelstekorten. Droste Cacaofabriek (nu Dutch Cocoa BV) was toen nog een van de grootste bedrijven van Haarlem. Ook Droste had meer vacatures dan haar lief was. Die vacatures betroffen voor het grootste deel werkzaamheden waarvoor weinig of geen opleiding nodig was. In de landen rondom de Middellandse Zee heersten juist werkloosheid en armoede. Droste sloot zich aan bij de snel groeiende rij Nederlandse bedrijven die personeel gingen aanstellen uit landen als Italië, Spanje, Joegoslavië, Marokko en Turkije. We kennen deze werknemers als 'gastarbeiders van de eerste generatie'. Bij Droste vormden de Turken uiteindelijk de grootste groep.
De meeste gastarbeiders die naar Nederland kwamen waren mannen, maar er zaten ook vrouwen bij. Deze vrouwen waren vaak getrouwd. Op de eerste foto zie je een Turkse vrouw achter de loopband in de Dorstefabriek. Ze vouwt de dozen waarin de pastilles (kleine ronde chocolaatjes) worden verpakt.
Bron
Gastarbeiders bij Droste
