In de 17e en 18e eeuw werd het ophalen van huisafval niet door de stad zelf gedaan, maar door particulieren. De stad had er wel allerlei regels voor opgesteld. Zo moesten zij in 1638 minimaal drie maal per week 's morgens om negen uur met een ratel door de wijk lopen om mensen op te roepen hun vuilnis voor de deur te zetten. Ook moesten de burgers hun stoepen, straten en goten vegen en leeghalen, zodat de vuilnismannen later die middag het vuil konden meenemen. Waar geen vuilnisvaten waren, moesten de vuilnismannen ervoor zorgen dat in de buurt vuilnisboten lagen, waarop de bewoners hun afval konden gooien, zodat het daarna de stad uit vervoerd kon worden. De vuilnisbelt lag op de Bolwerken.
Speciale aandacht was er voor het schoonhouden van de grachten. Schoon water was immers van levensbelang, er werd bijvoorbeeld bier van gebrouwen. Het stadsbestuur verbood het om vuil in de grachten te gooien. Boeren die hun bedrijf binnen de stadsmuren hadden mochten hun stallen niet te dicht bij het water bouwen en de brouwers en ververs, die veel afval produceerden, moesten aparte vuilnisbakken met deksels maken. Op overtreding stond een boete: in 1752 was dat 25 gulden voor iedereen die 'eenige ingewanden van beesten, bloed, vuyligheyd uuyt de pensen (koeienmaag)of verdere afval, krengen, grom, vullis, zant, steen, stro of enige andere materie te werpen, te veegen of te brengen in eenige deezer stadswateren (grachten)'. Als een kind dit deed, moest de boete door de ouders worden betaald.
Bron
Vuilnisbelt
